فرض سوم : آن كه اولاد از يك اخت ابوينى باشد يا از اخت ابى فقط ، با نبودن اولادى مطلقاً از اخوهء ابوينى ، پس نصف تركه را مىبرند « 1 » فرضاً . فرض چهارم : آن كه اولاد از دو اخت يا زياده باشند ، كه اين دو اخت ابوينى باشند يا ابى فقط با نبودن ابوينى ، پس دو ثلث تركه را مىبرند فرضاً و بايد فرض نمود اوّلًا حيات آن اخوات را و اين دو ثلث را بين آنها بالسويه قسمت نمود ، بعد قسمت هر يك را بين اولادش قسمت نمود ، للذَّكر ضِعفُ الانثى . فرض پنجم : آن كه اولاد از اخوهء ذكور ابوينى يا ابى باشند ، يا از اخوهء ذكور و اناث ابوينى يا ابى باشند ، بايد اوّلًا فرض نمود حيات آن وسائط را و بين آنها بالسويه قسمت نمود اگر متحد باشند در ذكوريت و انوثيت ، و للذّكر مثلُ حظِّ الانثيين قسمت نمود اگر مختلف باشند ، و بعد قسمت هر يك را بين اولادش ايضاً للذَّكر ضِعفُ الانثى قسمت نمود . و همچنين است حكم در اولاد اخوه به دو واسطه ، كه بايد اوّلًا فرض نمود حيات وسائط اوّلى را و بين آنها قسمت نمود ، و بعد قسمت هر يك را بين اولادش قسمت نمود و هكذا در اولاد اخوه به سه واسطه يا به زياده . و بدان كه در تمام درجات بعد با بودن اولاد اخوهء ابوينى ، اولاد اخوهء ابى فقط كه در همان درجه باشد نه در درجه مقدم ، ارث نمىبرند . و قسمت در اولاد اخوه - چه به يك واسطه باشد يا به دو واسطه يا به سه واسطه يا به زياده در حالتى كه متفاوت باشند در ذكوريت و انوثيت - تابع خود اخوه است ، پس اگر اولاد - چه بلاواسطه يا به يك واسطه و زيادتر - اولاد از اخوهء امّى ميت باشند كه واسطهء اول اخوهء امّى باشد مطلقاً بالسويه قسمت مىكنند . و اگر اولاد از اخوهء ابوينى يا ابى ميت باشند كه واسطهء اول ابوينى يا ابى باشد بالتفاوت قسمت مىكنند . و توضيح اين قاعده به مثال آن است كه وارث فعلى ميت منحصر است به هشت نفر اولاد اخوه ، به اين طريق كه يك پسر و يك دختر برادر ابى دارد ، و يك پسر و يك دختر خواهر ابى ، و يك پسر و يك دختر

--> ( 1 ) - و للذَّكر ضِعفُ الانثى با اختلاف .